Nasze psy

  • Yuna von der Bayrischen Au – Łajka
    ur 28.06.2014
    HD- A, CA – free

    C.I.E. – Interchampion, Międzynarodowy Champion Wystawowy
    Champion Słowacji
    Champion Polski
    Młodzieżowy Champion Polski
    Nominacja na Cruft’s 2016
    Nominacja na Cruft’s 2019
    Multi CACIB
    Multi CAC
    Multi BOB
    Najlepszy Junior, Krajowa Wystawa Wyżłów, Świerklaniec 2015
    Najlepszy Junior, Krajowa Wystwa Wyżłów im. E. Dembinioka, Pszczyna 2015
    Zwycięzca Grand Prix Słowacji, Nitra 2016
    Zwycięzca Rasy Derby Winner Show, Nitra 2016
    Zwycięzca Rasy Krajowej Wystawy Psów Myśliwskich Hubertus, Spała 2017
    Zwycięzca Rasy Wystawy Championów, Bosh Champion of Champion’s Show, Leszno 2018
    Próby pracy wyżłów I stopnia, lokata 10/38, pkt. 90/100, Pawłowice 2015

    Przywiozłam ją do domu we wrześniu. Dzielnie zniosła podróż z Austrii do Polski, która trwała 8 godzin. Jest psem wyjątkowym, mądrym, dobrym, przyjacielskim. Jej wszechstronność przejawia się w wielkiej pasji łowieckiej ale również w oddaniu człowiekowi. Jest psem, który mimo swej wielkości jest wyjątkowo delikatny. Ta mądrość, posłuszeństwo oraz swego rodzaju ciepło pozwoliły na to, że Łajka ( tak na nią wołam) jest również psem, który ukończył egzamin psa do dogoterapii I jest wykorzystywany do zajęć języka angielskiego prowadzonych w przedszkolach oraz szkołach. Po prostu najlepszy pies na świecie!

Opis rasy

  • Spinone (Wyżeł włoski szorstkowłosy)
    FCI standard nr 165

    POCHODZENIE: Włochy

    KLASYFIKACJA FCI: 

      Wymagane próby pracy.
      Typ – gryfon.
      Sekcja 1.3 wyżły kontynentalne
      Grupa 7, wyżły
  • W literaturze znajdujemy opisy psa o szorstkiej sierści pochodzenia włoskiego, który może być przodkiem współczesnego Spinone. W swojej książce „Perfekcyjny myśliwy” Selicourt w 1683 roku wspomina gryfona pochodzącego z Włoch i Piemontu. W średniowieczu i XV wieku pies ten często pojawiał się u znanych malarzy; najbardziej znanym obrazem jest fresk Andrea Mantegna w pałacu książęcym w Mantoue.

  • Silna budowa, wiejski (polny) i tęgi; mocny kościec, muskulatura dobrze rozwinięta, szorstka sierść. Pojętny i cierpliwy, poluje na wszystkich terenach; wytrzymały na zmęczenie, bez wahania wchodzi w ciernie i do zimnej wody. Ma znakomite dyspozycje do płaskiego i szybkiego kłusu; jest naturalnym aporterem.

  • Kierunek czaszkowych osi podłużnych wyższych i grzbietu nosa jest rozbieżny. Mózgoczaszka: o owalnym profilu; widziana z boku ma formę dachu z podwójną pochyłością i z bardzo rozwiniętym guzem potylicznym oraz zaznaczoną bruzdą czołową.

    Stop: nie jest zbyt mocno rozwinięty.

    Łuki brwiowe: nie są zbyt wystające.

    Trzewioczaszka:

    Nos: w przedłużeniu grzbietu jest pojemny jak gąbka, wyższy brzeg gruby i silnie zaokrąglony; o jasnoróżowym kolorze u osobników białych, ciemniejszy u osobników białych i pomarańczowych, brązowy u osobników dereszowato-brązowych. Nozdrza są duże i wystające.

    Kufa: jej długość równa jest długości części mózgowej czaszki; jej wysokość mierzona w połowie długości sięga 1/3 swojej długości. Profil grzbietu nosa jest prosty lub lekko zakrzywiony. Boki kufy są równoległe, a widziana od przodu kufa tworzy kwadrat. Fafle górne, raczej wąskie, tworzą pod nosem kąt otwarty; końce ich są zaokrąglone, przykrywają dolne fafle, sięgają złączenia, gdzie tworzą widoczną fałdę.

    Szczęki: mocne i naturalnie rozwinięte. Policzki są suche.

    Zęby: łuki zębowe dobrze rozwinięte; siekacze tworzą zgryz cęgowy lub nożycowy. Oczy: duże, dobrze otwarte i rozszerzone. Oczodoły prawie okrągłe; powieki przybierają kształt okularu, który nie jest ani wypukły, ani wklęsły. Tęczówka koloru żółto-brunatnego, o odcieniu odpowiadającemu kolorowi umaszczenia.

    Uszy: mają praktycznie trójkątny kształt, w długości przekraczają dolną linię gardła o 5 cm lub więcej; w szerokości idą od punktu przyczepienia głowy z szyją, aż do środka łuków policzkowych. Przednie brzegi są przyłożone do policzków, nie spiralne, ale zakręcone do środka; końcówki uszu lekko zaokrąglone, noszone prawie nieustannie w zwisie, uszy prawie się nie podnoszą. Chrząstka jest cienka. Skóra pokryta gęstą sierścią pomieszaną długimi i jaśniejszymi włosami, które powinny być bardziej gęste na bokach.

  • Mocna i umięśniona, jest lekko odczepiona od karku i harmonijnie łączy się z barkiem. Jej długość nie powinna być mniejsza niż 2/3 długości głowy; jej obwód sięga 1/3 wysokości kłębu. Niższy brzeg przedstawia podwójne podgardle słabo rozwinięte.

  • Prawie wpisany w kwadrat.

    Grzbiet: kłąb niezbyt wyraźnie uwidoczniony. Szczyty łopatek oddalone od siebie. Profil wyższy tułowia jest podzielony na dwa segmenty: pierwszy ukośny, prawie prostoliniowy, idzie od kłębu aż do 11 kręgu piersiowego, i drugi, lekko wypukły, łączy się z solidnymi i łukowatymi lędźwiami. Zad szeroki i długi, dobrze umięśniony i ukośny, tworzy w poziomie kąt 30-35 stopni, który mierzymy na skosie biodrowym.

    Klatka piersiowa: obniża się aż do poziomu łokci, obszerna, głęboka i w połowie wysokości wypukła. Średnica poprzeczna osiąga swoje maksimum w połowie wysokości i stopniowo się zmniejsza w kierunku mostka, ale klatka piersiowa nie ma opływowego kształtu.

    Boki: dosyć łukowate i ukośne z dużymi przestrzeniami międzyżebrowymi. Załamania boków są długie, ukośne i otwarte.

    Lędźwie: lekko wypukłe, mają silnie rozwinięte mięśnie. Ich długość jest nieco mniejsza niż 1/5 wysokości w kłębie, a szerokość jest prawie równa długości. Profil niższy jest prawie poziomy w okolicy mostkowej, następnie wznosi się lekko do brzucha.

  • Gruby, szczególnie u nasady; noszony poziomo lub opadająco; nie ma frędzli. Podczas kłusu raczej nieruchomy.

  • Kończyny przednie: widziane z przodu są idealnie równoległe i prostopadłe do podłoża. Widziane z profilu przedramię jest pionowe, a śródręcza lekko ukośne. Bark: mocny i długi, mierzy ćwierć wysokości w kłębie, jest ustawione pod kątem 50 stopni do poziomu; swobodny w swoich ruchach bark jest zaopatrzony w dobrze rozwinięte mięśnie.

    Śródręcza: płaskie, widziane od przodu idą po pionowej linii przedramienia; widziane z profilu są lekko ukośne. Ich długość wynosi ok. 1/6 wysokości kończyny do łokcia. Łapy: okrągłe; palce zwarte, pokryte krótką i gęstą sierścią, również w przestrzeniach między palcami. Suche i twarde opuszki są w kolorze szaty. Pazury zakrzywione w kierunku ziemi, odporne, zabarwione, ale nigdy czarne.

    Kończyny tylne: widziane z profilu wyższe boki ud są trochę wypukłe; dobrze ukątowane; śródstopia powinny być prostopadłe do podłoża; widziane od tyłu kończyny tylne są równoległe i prostopadłe do podłoża.

    Uda: ich długość powinna być mniejsza od 1/3 wysokości w kłębie. Ich szerokość sięga 3/4 długości. Bardzo silnie umięśnione. Ich kierunek jest lekko ukośny z góry na dół i z tyłu do przodu. Wyższe boki są wypukłe.

    Podudzia: ich długość trochę przekracza długość uda; ich kątowanie wynosi około 55-60 stopni do poziomu; w swojej wyższej części zaopatrzone są w suche mięśnie. Dobrze zaznaczone umięśnienie podudzia.

    Stawy skokowe: szerokie; odległość od podłoża wynosi ok. 1/3 wysokoś- ci w kłębie. Śródstopia: silne i suche, długość równa odległości stawu skokowego do podłoża. Z każdej strony jest pionowe.

    Łapy : takie same jak przednie, ale nieco bardziej owalne.

  • Krok wolny; podczas polowania płaski i szybki kłus, czasami przerywany przez galop.

  • Skóra: dobrze przylegająca do ciała, gruba i sucha. Cieńsza na głowie, gardle, pachwinach, pachach i tylnych częściach tułowia; na zgię- ciach łokci miękka w dotyku. Tworzy właściwie dwie fałdy które zaczynają się od szczęk i kończą w pierwszej połowie podgardla. Kiedy głowa jest pochylona, zauważamy fałdę na policzku. Barwa skóry zależy od koloru umaszczenia.

    Sierść: długości 4-6 cm na tułowiu, krótsza na grzbiecie nosa, głowie, uszach, przednich częściach kończyn i łapach. Na tylnych częś- ciach kończyn sierść jest dłuższa, nigdy frędzlowata. Długie i sztywne włosy przystrajają łuki brwiowe i fafle, tworząc brwi, wąsy i brodę. Sierść jest sztywna, szorstka, ściśnięta i raczej położona; nie ma podszerstka.

    Umaszczenie: czysto białe, białe z pomarańczowymi łatami, białe z pomarańczowym nakrapianiem, białe z brązowymi plamami, dereszowate lub dereszowato-brązowe. Umaszczenie niedopuszczalne: szata trójkolorowa, znaczenia podpalane, czarny w każdej formie i kombinacji.

  • Wysokość w kłębie:

    psy: 60 – 70 cm

    suki: 55 – 65 cm

  • psy: 32 kg-37 kg

    suki: 28kg – 30 kg

  • Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

    • agresja lub nadmierna lękliwość.
    • Jakiekolwiek anormalne zachowanie psa lub cecha fizyczna jest przesłanką do dyskwalifikacji.
    • Zbierzność górnej linii twarzoczaszki.
    • Całkowita depigmentacja nosa.
    • Wklęsłość grzbietu nosa.
    • Zbyt wysunięta górna lub dolna szczęka.
    • Rybie oko.
    • Czarne zabarwienie skóry.
    • Trójkolorowa, podpalana lub czarna sierść.

Na podstawie wzorca FCI oraz jego tłumaczenia na stronie www.zkwp.pl

Szczeniaki

Planujemy szczenięta Spinone Italiano pod koniec września 2019.

 

 

Dogoterapia

Yuna von der Bayrischen Au – certyfikowany pies edukacyjny i terapeutyczny.

Jamaica Rum Magic Scotland – certyfikowany pies edukacyjny.

Prowadzę zajęcia dogoterapii z językiem angielskim już od kilku lat. Łajka sprawdza się w tej roli bardzo dobrze. Maja zaczyna swoją przygodę z dziećmi. Jest chyba jednym z bardzo niewielu Szkotów, które pracują z dziećmi.

Poniżej kilka zdjęcia z naszych spotkań z dziećmi w szkołach i przedszkolach.

Kontakt

Milena Starok

Tel: 606 707 902 

E-mail: dogoenglish [@] gmail.com / sklep [@] horseline.pl